2005.
Nagkatrabaho muli. Public service raw para sa mga pipi at bingi. Maganda ang sweldo, maganda ang benefits. Kahit medyo kabobohan ang ginagawa, walang kaso sa akin basta may pera ako.
2006.
Wag natin masyado bigyan pansin ang taon na ito dahil ito ay gusto ko na lang makalimutan. Maraming kababalaghan at kabalastugan akong ginawa nung mga panahon na ito. Wala na rin akong plano ipamahagi pa ito sa madla. Samut saring kahindutan ang mga pangyayari na gusto ko na lamang manatili sa nakaraan.
2007.
Bagong taon. Bagong liwanag.
Naisipan ng tadhana na kailangan kong pagbayaran lahat ng maling ginawa ko nung nakaraang taon kaya iba ang hirap na naranasan ko nung unang 9 na buwan (parang nanganak lang?). Dahil na rin sa peer pressure, umalis ako sa kumpanya ko para maghanap ng mas matino (at mas fulfilling raw) na trabaho sa ibang lugar (may kinalaman sa kurso ko sa kolehiyo, walang night shift, hindi repetitive bla bla).
Dahil na rin siguro sa swerte, nakapasok ako sa isang kumpanya sa industriya ng I.T. At dun nabuo ang una kong software development project na hanggang ngayon eh hindi pa rin tapos.
2008.
Wala na akong natatandaan na nangyari nitong taon na ito. Generic kung baga.
2009.
Proyekto pa rin (JULIA ang pangalan nya). Malapit na ata matapos, hindi ako sure. Ayoko na rin isipin.
Kanina lang nakapatay kami ng daga. Tapos ngayon rin nagsimula ang aking dinner diet.
Bukas, bagong araw na muli.
Nagkatrabaho muli. Public service raw para sa mga pipi at bingi. Maganda ang sweldo, maganda ang benefits. Kahit medyo kabobohan ang ginagawa, walang kaso sa akin basta may pera ako.
2006.
Wag natin masyado bigyan pansin ang taon na ito dahil ito ay gusto ko na lang makalimutan. Maraming kababalaghan at kabalastugan akong ginawa nung mga panahon na ito. Wala na rin akong plano ipamahagi pa ito sa madla. Samut saring kahindutan ang mga pangyayari na gusto ko na lamang manatili sa nakaraan.
2007.
Bagong taon. Bagong liwanag.
Naisipan ng tadhana na kailangan kong pagbayaran lahat ng maling ginawa ko nung nakaraang taon kaya iba ang hirap na naranasan ko nung unang 9 na buwan (parang nanganak lang?). Dahil na rin sa peer pressure, umalis ako sa kumpanya ko para maghanap ng mas matino (at mas fulfilling raw) na trabaho sa ibang lugar (may kinalaman sa kurso ko sa kolehiyo, walang night shift, hindi repetitive bla bla).
Dahil na rin siguro sa swerte, nakapasok ako sa isang kumpanya sa industriya ng I.T. At dun nabuo ang una kong software development project na hanggang ngayon eh hindi pa rin tapos.
2008.
Wala na akong natatandaan na nangyari nitong taon na ito. Generic kung baga.
2009.
Proyekto pa rin (JULIA ang pangalan nya). Malapit na ata matapos, hindi ako sure. Ayoko na rin isipin.
Kanina lang nakapatay kami ng daga. Tapos ngayon rin nagsimula ang aking dinner diet.
Bukas, bagong araw na muli.
No comments:
Post a Comment